„Nie martw się Janku…”

Lyrics

Mam takie marzenia, że... Już chyba o niczym nie marzę Mam takie pragnienia, że mogę odmienić je tylko przez niewykonalne I nocą, gdy przychodzi Diabeł By usiąść na mojej pościeli I spytać, czy w końcu zmądrzałem To proszę, by diabli go wzięli Tu tez kiedyś było normalnie Z boiska na oranżadę A teraz niebo mi płonie za oknem Gdy proszę cię o zmiłowanie Pamiętasz, jak było normalnie Bo ja zapomniałem już prawie I teraz, gdy gaśnie ostatnie ze świateł Już tylko nadzieja nie gaśnie we mnie To ciepło zaśnie we mnie Ktoś mnie pociesza we śnie "Dziecino nie płacz więcej Przecież jestem obok ciebie" Wyklejam żabki z bibuły - oczęta rozmarzone Jaka jest siła sztuki, że ich prawdy nie podrobię Znów miałem sen o tobie Tym razem byłaś słońcem I przychodziłaś do mnie Po to, by zaraz odejść Nocą się modle, by sprostać choć miłosierdziu w sobie A za wezgłowiem diabeł znów przeklina moją prośbę Chciałbym już stąd odjeść Chciałbym już stąd odjeść Chciałbym już stąd odjeść Ale nie mogę X2 Był siedemdziesiąty ósmy Głupi oddałem mu polowe duszy Osiemdziesiąty, szpitale, koledzy chodzili już do zawodówki Osiemdziesiąty dziewiąty: Voyager odwiedza Neptuna, a mnie znowu dusi Mogłem się przecież spodziewać wszystkiego, choć nie tego, że mi odpuści Słyszę głos Afrodyty Sopot mi śpiewa hity Łamię Havane - winyl Lecą strzępy czarnej płyty Już nie posłucham nigdy Takiej ładnej muzyki Myśli nachalne całymi dniami jak satelity Spadają rzędy donic Mama się ciągle modli Wciąż dzwonią telefony Wracam na oddział chory Życie nie było łatwe w latach dziewięćdziesiątych Nie było Boga, ja na dnie, sam jeden, opuszczony Teraz demony znów pytają, czego chciałbym od nich Diabeł się mości na pościeli, w nogach białej kołdry I nagle znika pewny uśmiech spod rogatej głowy Gdy odpowiadam: "Diable, to nie leży w twojej mocy!" Chciałbym już stąd odjeść Chciałbym już stąd odjeść Chciałbym już stąd odjeść Ale nie mogę X2