Karma Wraca

Lyrics

[Zwrotka 1: Deep] Wyszedł z nadzieją na pracę, szuka jej od trzech miesięcy Dom pełen wycinków z gazet, może uda mu się dziś tym razem Studiowany uśmiech na twarzy czuł się jak błazen Gdy siadał na krześle przed szczurem, korporacyjnym paziem Ten łapał doła w chacie syf to negatywne Miał przypływ emocji polak, byle wyżyć się i gniewem polać Minęła chwila i piłat, słowem chłopaka beształ Upokorzenie wygnało go nim ta chwila przeszła Wybiegł na próg, dałby w mordę gdyby mógł Trzymał gardę wysoko, lecz pięści nie wyłapią ciosów słów Zagotowany wsiadł do auta i but Pisząs sms-a do dziewczyny w ciąży, że nie wyszło znów Przejechał stop, potem huk, rzucił półobrotem W bok wcisnął w fotel, wgniótł ciało z jazgotem Syreny już wyły, gdy ocknął siei I pulsowała krew w skroniach Ściskał jak ostatnią szanse stal w dłoniach Wywlekli go przez okno i szkło pobite tak jak szło Nie czuł nic i wstał choć widział wszystko jak za mgłą W zwolnionym tempie kartki suną, lecz to nie film Obok przebiega ten typ od porannych szykan i drwin Zrzuca marynarkę, los wyrzucił z talii kartę Straż wycina karoserię, jak nożyczki kartkę W środku jego żona, chociaż to takie niesłuszne Wisi na pasach jakby spała na białej poduszce Głupota rodzi zło, zło uwielbia tą głupotę Ranimy się nawzajem, bez przyczyny słowotokiem Kochajmy się, los nie zapomina, nie wybacza Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę, karma wraca [Refren: Deep] Karma wraca, karma czynów i słów Nie wybacza i w końcu zwala z nóg Karma wraca, polegną u jej stóp Więc bądź człowiekiem, gdy w oczy pluje wróg Karma wraca, karma czynów i słów Nie wybacza i w końcu zwala z nóg Karma wraca, polegną u jej stóp Więc bądź człowiekiem, gdy w oczy pluje wróg [Zwrotka 2: Bobson] Gdy świat się staje piękny wokół mnóstwo dobrych ludzi Szukając puenty, opowieści, aby żal ostudzić Czyniąc najlepiej, wierzyć w prawdę, człowiek jest człowiekiem Zastaje efekt, słowo wykrzyczane szeptem Frustracja, której tak uniknąć dzisiaj trudno W niewoli sami zaplątani ciągle gubiąc Leczymy rany, wybaczamy kiedy jest za późno Ciągle za mali, by przełamać swoją próżność Choć sumienie zębów nie ma może zagryźć zawsze I nie zmieni tej natury odmawiany pacierz Za błędy z góry, twoje błędy, stosy niedopatrzeń Wrócą do Ciebie nim zrozumiesz czego były warte Nadaremna Twoja skrucha i żal, bo nie w czasie Słowa i czyny niby słowa, ale ranią bardziej Ponad wyżyny, panem życia byłeś jak na razie Nie czując winy, stale grając W przeciwfazie Zawsze wierzyłem w to, że wraca dane komuś dobro W obrębie egoizmu pozwoliłem temu moknąć Nie nie liczę na to, żyję, życie jest moją kochanką I kiedy rani ból nie zniknie tu za darmo [Refren: Deep] Karma wraca, karma czynów i słów Nie wybacza i w końcu zwala z nóg Karma wraca, polegną u jej stóp Więc bądź człowiekiem, gdy w oczy pluje wróg Karma wraca, karma czynów i słów Nie wybacza i w końcu zwala z nóg Karma wraca, polegną u jej stóp Więc bądź człowiekiem, gdy w oczy pluje wróg [Zwrotka 3: Buka] To wszystko dzieje się naprawdę Uważaj, bo wraca jak bumerang, nagle gdy umierasz pojmujesz te fakty Nie lekceważ energii złej ona ubiera Cię w martwe Garnitur bieli na starcie w kieszeni każdy ma farby Od Ciebie zależy to dzieło jakiej użyjesz barwy Twoje są pędzle, twój artwork i nie ma przypadków Kiedy malujesz światło bądź pewien, znajdziesz latarnie Gdy na płótnie jest czarno to blednie księżyca jasność Co pada bezwiednie na Ziemi nie widać statków Twoje sumienie to raptem suma doświadczeń i faktów Zebranych pod niebem tym samym dla miliardów Razem tworzymy tu plemię, jeden wielki naród Przyciągamy do siebie nawzajem jak ruchy planet I możesz być pewien zatem, że powróci to do Ciebie Co wysyłasz w przestrzeń żaden balon z helem No bo teraz leci (bumerang!) [Outro: Buka] To wszystko dzieje się naprawdę, wróci do Ciebie zawsze Czy poznałeś już karmę - tę najszczerszą z dam? Niektórzy mówią: kara chce by rozpakowana W środku była darem, ty wybieraj sam