Po Krakowskim w Noc Majową

Lyrics

Po Krakowskim w noc majową, szedłem kiedyś moi mili I mniej więcej przy Karowej, usłyszałem jak ktoś kwili Siedli na mnie całą zgrają i tokują i gruchają: "Dość tej złości, dość bierności, dość milczenia Wiemy, jakie są realia, z jakich kart się składa talia I nawiązać pora nić porozumie-enia." Zarzucają mi negację i Wewnętrzną emigrację Z coraz cięższej artylerii do Mnie walą Siedzą na mnie i do ucha Tłum zajadły wciąż mi grucha: "Nawiąż dialog! Nawiąż dialog! Nawiąż Dia-a-log!." A mnie, wyznam Państwu szczerze, do dialogu Chęć nie bierze Patrzę tępo w wyszczerbiony bruk ulicy Czując wśród gruchania tego Coś lepkiego i wstrętnego Co bez przerwy ścieka mi po potylicy Ciecz to wstrętna biała rzadka I tu właśnie by balladka ujawniła swą dramaturgiczną głębię Wyznać bierzе mnie pokusa Że to kwilił pomnik Prusa Dialog zaś, proponowały mu gołębie Już balladkę kończyć pora, jеszcze Tylko skromny morał Jej doczepię jak do psiego chwosta rzep By nie zgorszyć pań prześlicznych Ujmę rzecz eufemistycznie: Trudny dialog z kimś, kto wciąż  Ci... ...sra na łeb