Aerumanarum plenus

Lyrics
Czemu mi smutno i czemu najsmutniej Mamże Ci śpiewać ja czy świat i czas? Oh! bo mi widnym strój tej wielkiej lutni W którą wplątany duch każdego z nas I wiem, że każda radość tu ma drogę Poniżej siebie, przeciw-radą łzę I wiem, że każdy byt ma swego sługę I wiem, że nieraz błogosławiąc klnę Czemu mi smutno? Bo nierad bym smucić Ani przed sobą kłamstwa rzucać cień By skryć, jak czego nie można odrzucić By uczcić, czego wyciąć trudno w pień Więc to mi smutno aż do kości smutno I to, że nie wiem, czy ten ludzi stek Ma już tak zostać komedią okrutną I spać, i nucić śpiąc: "To taki wiek" I spać, i nucić śpiąc: "To taki wiek" I spać, i nucić śpiąc: "To taki wiek" Więc to mi smutno, i tak coraz gorzej Aż odczłowieczam się i pierś, i byt I nie wiem, czy już w akord się ułoży I nie wiem, czy już kiedy będę syty I nie wiem czy już będę mógł nie wiedzieć Że coraz żywot mniej uczczony tu Że coraz łatwiej przychodzi powiedzieć Ze snu się budząc: "Wróćmyż znów do snu."
Rate this song
0/5.0 - 0 Ratings
Loading comments...
Credits
- Writers
- Cyprian Kamil Norwid
- Czesław Niemen