Dziewczyna I Nic
View ArtistLyrics
[Zwrotka 1] A dziewczyna z książką czeka, sama na parkowej ławce Skończyła czytać dawno, na ostatniej stronie żadnych wyjaśnień Zapada zmierzch, białe tło słów przestaje być takie białe Niedługo noc ze wszystkich słów, cóż niewiele zostanie Tak jakby czerń słów, czarna treść się rozlała na wszystko Ale to nic, to tylko noc, podchodzi zbyt blisko Póki co nie czuję chłodu, ale to tylko przez nieuwagę Nie słyszę świerszczy wcale, choć park wypełnia ich nawoływanie A nogą ławki w górę rząd mrówek powoli sunie Jedna po drugiej, czy coś poczuje, kiedy jej wejdą na skórę Póki co czuje nic, mrowienie w brzuchu ledwo odczuwalne Agonie motyli, on by się skrzywił, to takie pretensjonalne Robi coś niemożliwego w życiu co można tylko w książce Otwiera na chybił trafił i mruży oczy, by w mroku coś dostrzec Lecz to co zaczyna czytać to już nie to samo co czytała wcześniej Poznała już zakończenie, straciła nadzieje i w środku ma wielkie – NIC [Zwrotka 2] Gdy słońce jest w górze nie myślisz o nocy to naturalny mechanizm Co dzieje się teraz zostaje na zawsze, na zawsze za nami I nie zostaje Ci nic innego, nic innego pod słońcem Jak tylko dojrzeć jasno, co jeszcze trwa i zdążyć przed końcem Książka się zsuwa z jej kolan powoli Spada na ziemię otwarta Przez moment jak domek z papieru Uparcie stoi na wiotkich okładkach Chwile się wzbrania, lecz w końcu upada w krainę nocy i mrówek A słowa mieszają się z tym, przed czym starały się uciec Dziewczyna nagle wstaje i szybkim krokiem idzie przed siebie Na przełaj przez pusty park, gdzie o tej porze nie widać już ścieżek Lecz nie ogląda się na nic choć jej sukienkę szarpią gałęzie Sukienkę koloru nocy, dalekie wspomnienie niebieskie Znikają zarysy ławki, zabrała książkę, nie wiem nagle Wszystko co było tu jeszcze przed chwilą, staje się niedostrzegalne Na końcu ciemnej alejki majaczy postać, jeszcze nie znikła Pośpiesznym krokiem podąża w mrok, a w dłoniach mocno zaciska – NIC
Rate this song
0/5.0 - 0 Ratings
Loading comments...
Credits
- Writers
- Bisz