Partizanlık

Lyrics

["Partizanlık" için şarkı sözleri] [Verse 1: Grejuva] Kanımı emdi her sigara Tenim beyazladıkça anlıyorum Grejuva hep bu boka müptela Zaman yavaşladıkça yaşam zehir güç bela Eskisi ve adım kadar güçlü değilim ben keza Yanımda durma gölge iklimim Sibirya Yağmurlarım okyanusların besler fena dedim ya İrkilip canına kastet usulca Bu acı şakaklarıma cap canlı kalınca Tadını bilen yok (yok) izine rastlayan Camını öpen yağmur gibi akşamüstü başlayan bir doğum sancısının Gurebayı hilkatı Bu oda Sıfır katlı bir gökdelenin zemin katı Burada pencereler hep beton açılıyor Dolu bir küllüğe her zaman yenisi basılır Stabil bir takvim hep aynı gün yazılır Çok acı mavi umutlarla beklememek yarını Doğarken yırtık hayatın kızlık zarını Halbuki huzurumuzun başkenti anne karnı İnanmam için size biraz daha şarap gerek Şarap bile sizdenmiş demek [Verse 2: Sürveyan] Yahut kalbim Yakut kalbim Rükû ederse dinlenir belki harbim Secde ederse affedilir belki Cemre değerse baş ederim ben de belki Kasvete değerim yatak yerine bırak yerine Toparla yeniden bu umutları Kalabalığa taşıdım güne gün bu umutları Kaybolsun şimdi güpegündüz bu kusurlarım Cenazemde şık giyin şık kadın sık fıkıh öl Ben sen yaktıkça kendine dön Bizi ikiyle çarpıp şimdi kendine böl (kendine böl) Senin devrin bir yatakdı İbareler hep karanlık Kinayeler Allah'lık Binayetin hep kapandı Gecelerim hep karaltı Bir bıçak sapı sırtımda hep Cinayetler hep mi hep utandı Seni sevmek 80'li yıllarda partizanlık Seni sevmek 20. yüzyılda holiganlık Seni sevmek sanki ateş üstünde cambazlık Sana sövmek vakit kaybı gerçekten aylaklık [Verse 3: Sybra] Gidiyoruz kalk hadi birkaç parça eşya al Gömleklerimden kareli olanı koysan yeter Bir (?) direnecek bir hırka Aynada yüzüm eski onu bıraksak aslında Neyse şimdi geç kalmadan çıkalım artık Anahtarlarını alma yanına Yataklı vagona tek gidişlik bir bilet Uykusuzluktan kızaran gözlerim Oysa onların rengini bir kadından öğrenmiştim Kahverengi demişti içlerine bakıp Derin bir nefesten savrulup Parmaklarımın arasına dolan yalanlarının adını ne koyarsan koy ama İçinde yatacak kadar derin kaz ortasını Sonunda yırtılacak her fotoğraf tıpkı insan gibi Ölmek için doğar ve yıpranır zamanla Ben siyah beyazdım belki sende seypya ama Hiç aynı fotoğrafta renkli olamadık biz Akışına bıraktığım her nehrile kurur heveslerim Haftanın belli günlerinde keyfimden kin beslerim Kim seslenirki sesine hayran olup Dönüp bakayım yüzüne Neyse koy bir çayla içelim