Πατρίδα (Patrida)

Lyrics

[Verse 1: Explicit] Μου 'παν για 'σένα όταν γεννήθηκα οι δασκάλοι μου Και προσπαθούσαν να σε βάλουν στο κεφάλι μου Μου 'παν για 'σένα γονείς, μου 'πανε συγγενείς Πως ήσουν λέει όμορφη όσο κανείς Και μου 'παν σε είδαν ντυμένη στο άσπρο και το μπλε Να γδύνεσαι, να ποζάρεις στου κόσμου τ' ατελιέ Σε είπαν πατρίδα, εγώ όμως δε σε είδα Έχω δει όμως τα παιδιά σου να σφάζονται στην κερκίδα Σε είδαν λέει κορίτσι απ' την Τυφλίδα Που ήρθε στην Αθήνα για βίζιτες και για ελπίδα Πως το '40 λέει σκοτώθηκες στην άμυνα Μα εσύ ήσουν πνιγμένη μέσα στον Σάμινα Μου 'παν σε είδανε με μαστιγιές στην πλάτη Γυρίζοντας απ' τη Μακρόνησο, τον Άη Στράτη Σε είδαν στην Ευρώπη να γυρεύεις κάτι Κι έκανες τα παιδιά σου πρόσφυγες για ένα κομμάτι Ήσουνα λέει Παναγιά αλλά και σκάρτη Σε είδαν να κλωτσάς το κεφάλι ενός αντάρτη Κάποιοι σε θέλουν όρθια και άλλοι χάμω Η χώρα αυτή σκοτώθηκε ένα πρωί στον Γράμμο [Chorus: Explicit] Αυτή η πατρίδα που μου δείξαν λέει πέθανε Με τις γυναίκες του Ζαλόγγου όταν πέφτανε Αυτή η πατρίδα που μου δείξαν αυτοκτόνησε Και στο ικρίωμα μια μέρα μ' απαγχόνισε Γιατί, πατρίδα μου, λυπάμαι, μα προδόθηκες Και για τριάντα αργύρια σαν πουτάνα δόθηκες Κόψε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα σου Μυρίζει αίμα κι είναι κόκκινο το γάλα σου [Verse 2: Explicit] (Ναι) Σε είδα να βουτάς μια μέρα μες την άβυσσο Να μ' εκβιάζεις με Κόλαση και Παράδεισο Σε είδα να κυλιέσαι μες τη σκόνη και τις λάσπες Είδα και τα παιδιά σου να χτυπάνε μετανάστες Κάποιοι είπαν χάθηκες στο Μόναχο για πάντα Και άλλοι στην Αστόρια σε είδαν να πλένεις πιάτα Σε είδα να 'σαι το ζώο μέσα στο πείραμα Και σε χτυπούσαν με μίσος μέσα στο Σύνταγμα Κι εσύ, πουτάνα, με σφίγγεις μες την τανάλια σου Και μ' εκβιάζουν μέρα-νύχτα τα κανάλια σου Κι όλα ήταν ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα σου Μυρίζει αίμα και είναι κόκκινο το γάλα σου Σ' είδα στα μάτια ενός μπάτσου με το εθνόσημο Σε μια κορώνα στο βασιλικό οικόσημο Μη μου μιλάς, κινδυνεύεις, Ελλάς Θα φορέσω εκρηκτικά και θα 'ρθω εκεί που γλεντάς, ναι Είμαι παιδί που γλύτωσε απ' το παιδομάζωμα Σε βλέπω να σε τρώνε λιοντάρια απ' το πάνω διάζωμα Κι ύστερα λόγχη, σφουγγάρι, χολή κι αγχόνη Πατρίδα, τα παιδιά σου τα πούλησες κι είσαι μόνη [Chorus: Explicit] Αυτή η πατρίδα που μου δείξαν λέει πέθανε Με τις γυναίκες του Ζαλόγγου όταν πέφτανε Αυτή η πατρίδα μου δείξαν αυτοκτόνησε Και στο ικρίωμα μια μέρα μ' απαγχόνισε Γιατί, πατρίδα μου, λυπάμαι, μα πρόδόθηκες Και για τριάντα αργύρια σαν πουτάνα δόθηκες Κόψε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα σου Μυρίζει αίμα κι είναι κόκκινο το γάλα σου [Outro: Αλέξανδρος] Ημερολόγιο μηχανών, ημέρα 52 Μας μεταφέρουν και μπαίνουμε σε τούνελ. Σκοτεινιάζει Ο Νάρκισσος πεθαίνει από το είδωλό του, ανίδεοι Η ντροπή του κλείνει τα μάτια Το κακό είναι η μάνα σου, η αδερφή σου, το χέρι που σου σφίγγει τη καρδιά Γιατί απ' αυτό δεν κρύβεσαι. Σε κοιτάει απ' τον καθρέφτη Έχω δει τον πρώτο κόσμο να κλαίει, να λιμοκτονεί και να πεθαίνει Έχω δει τον δαίμονα να σπάει τη γυναίκα σου στα κρεβάτια του Υδροχόου Κι αυτή έβλεπε εσένα στα ιδρωμένα μάτια Κι εσύ πουθενά