Ο Αόρατος Άνθρωπος (O Aoratos Anthropos)

Lyrics

Κάποτε ο αέρας του πολέμου Φτάνει ως εδώ Με τις ράγες του τραίνου Η έρημος απ' το μυαλό ενός στρατιώτη Τα γκρεμισμένα στο τέλος μιας πόλης Ο ήλιος ανατέλλει μέσα απ' τη σκόνη [?] Τώρα τα μάτια μου κοιτάζουν την [?] Και όλες οι λέξεις στέκουν σε διαλυμένα βαγόνια Τα πρόσωπα [?] Τώρα [?] Κάνουν συγκρίσεις με το παγκόσμιο πρωτάθλημα [?] Ανοίγοντας κάπου ένα νέο πολέμο [?] Μια νέα παρέλαση, την εθνική [?] [?]