Περσεφόνη (Persefoni)

Lyrics

[Intro: Marseaux & Solmeister] Δέσε με στο κατάρτι και πάλι Κλείσε όλων των άλλων τ' αυτιά Τα δικά μου άφησε τ' ανοιχτά Κάθε οδύνη για 'κείνη χαλάλι Αφού τα χρόνια μας πήγαν χαράμι Και πλέον μια άλλη αγάπη της κάνει Θα σηκώσω τα μαύρα πανιά Και το πέλαγος όπου με βγάλει [Verse 1: Solmeister] Το τραγούδι της σειρήνας με μάγεψε Ήταν εκείνο που μακριά σου με τράβηξε Σκαρώνω σχέδια στη σχεδία. Στ' ανοιχτά, μακριά απ' την Τροία Εκεί που ο ανίκητός μας έρως ναυάγησε Μα αναρωτιόμουν στ' αλήθεια αν μ' αγάπησες Γιατί η καρδιά σου τον πόνο δεν άντεξε Εκεί που ακόμα κι ο πιστός που δεν άκουσε τις σειρήνες Άδικα τον Ποσειδώνα συνάντησε Γιατί οι έρωτες θνητοί είναι και πήλινοι Και οι θεοί που κυβερνούν δεν είναι δίκαιοι Κι είχε στα μάτια μου μπροστά Την ομορφιά της Αφροδίτης που παίρνει εκδίκηση για κάθε σύγκριση Μαζί της και σε σύστησε στον Άδη το βράδυ Που η τρικυμία έσπαγε το καράβι Παντρεύτηκες στο έρεβος, χάθηκες στο σκοτάδι Ήθελες κι έκατσες κι ας έλεγες πως σ' έχουν απαγάγει [Chorus: Marseaux] Γι' αυτό θα γίνω Αεράκι, Περσεφόνη Όταν λείπεις να παγώνει Η καρδιά περαστικών Έξι μήνες μόνη Κι έξι μήνες ακόμη πιο μόνη Πως μπορούν να σ' αγαπήσουν Εκείνοι που δεν είναι εγώ; [Verse 2: Solmeister] Κι είσαι θνητή μα σε μισώ, γιατί είσαι άδικη σαν μοίρα Πες μου εγώ με το να σ' αγαπώ τι πήρα Μέσα στο δέρμα μου που τώρα το γέρασε το αλάτι και το κύμα Πως η Ιθάκη είναι λόγου σχήμα για να βγει το ποίημα Η Αριάδνη στον λαβύρινθο μου έκοψε το νήμα Κι εγώ μέσα περιφέρομαι ακόμα με την ελπίδα πως θα βρω Το τέρας, όχι για να το σκοτώσω Για να επιβεβαιώσω απλώς ότι δεν είναι εγώ Στη στεριά δε γυρνώ Θα 'ρθω στα βράχια να μου δείξεις τον παλιό μας χορό, ψάχνω κουράγιο να βρω Σαν τον Πολύφημο τυφλώθηκα απ' τον έρωτα Μα όταν ρωτούν για 'σένα, εγώ για τον κανέναν μιλώ Και μου λείπεις. Να 'σαι καλά όπου πας Κι ας είσαι βράχος και σαν κύμα με σπας Κάθε μου Οδύσσεια είσαι εσύ Γιατί χωρίς την Πηνελόπη, η Ιθάκη είναι απλά ένα νησί [Chorus: Marseaux] Γι' αυτό θα γίνω Αεράκι, Περσεφόνη Όταν λείπεις να παγώνει Η καρδιά περαστικών Έξι μήνες μόνη Κι έξι μήνες ακόμη πιο μόνη Πως μπορούν να σ' αγαπήσουν Εκείνοι που δεν είναι εγώ; [Outro: Solmeister] Και το πέλαγος όπου με βγάλει Και το πέλαγος όπου με βγάλει Και το πέλαγος όπου με βγάλει Και το πέλαγος όπου με βγάλει