Νυχτερινό (Nyhterino)

Lyrics

Την πέτρα ρώτησα να πει τι ξέρει και αντέχει Κι εκείνη μου `πε: τη σιωπή για μυστικό της έχει Τ' αστέρι ρώτησα μετά, τι έχει μάθει ως τώρα... Τα χίλια χρόνια, μ' απαντά, περνάνε σε μιαν ώρα Και πάνω ο ήλιος μια πηγή, μια κόκκινη κηλίδα Λάβα το φως αιμορραγεί να κάψει ό,τι είδα Το χώμα ρώτησα ξανά, παλιά αν ήταν σώμα Και μου `πε: τα ψηλά βουνά κι αυτά θα γίνουν χώμα Κι ύστερα εσένανε ρωτώ το νόημα του κόσμου Και λες: το χέρι σου κρατώ κι εσύ είσαι δικός μου Και πάνω ο ήλιος μια πηγή, μια χρυσαφένια βρύση Νερό το φως του να πνιγεί όποιος θέλει να ζήσει