Kimsesizler Mezarlığı

Lyrics

[Verse 1] Bu kez halat tam ortasından koptu; Şehir,bütün serserileri sofrasından kovdu Ve aşk; hayatımıza zor "Kasım"lar soktu Tanrı, "Kadın"ı yarattı; sonra özgür olmasından korktu Yıpratırken hiç geçmeyen saatler bizi; Gelecek oyalıyordu penceremize vaatler dizip Etrafında kalabalıklar oluştukça yitiriyordun kimliğini; Çocukluk mahallem gibi Yalanların kirlettiği tenimi hatırlarım Döktüğüm kan,gözyaşı ve terimi hatırlarım Ben cehennemde yanıyor ol'cam okşuyorken tenini satırlarım Cennette uyuyamam, yerimi yadırgarım Toplum denen bataklıkta batar yalnız Doğrular para etmez ve tüccarlar satar yanlış İnsanlar, mezardaki kimsesizler kadar cansız Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız. (Ah) [Nakarat 1] Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız (Ah) Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız (Ah) Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız (Ah) Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız (Ah) [Verse 2] Tenha bi' barın en karanlık köşesinde yudumlarken viskimi; Göze aldım onunla göz göze gelmek riskini Yalnızca izlemek dahi haz veriyorken; İçimde bi' şeyler istiyor bu hazzın "yirmi beş" mislini Bazı tutkulardan kaçılamaz mı? Bazı travmalar ne yapsan da aşılamazdı Saat tam on ikiyken telefonumda bi' kaç mesaj; ''Tebrikler, tam 'yirmi beş' yaşına bastın.'' Fakat ben hala küçük bir çocuğum; faturalardan uçak yapan Oyun vaktimden çalar ''büyümek'' denen şu şaklaban Dizlerim kanasa dahi; Annem artık kucaklamaz "Yirmi beş" dakikadır tekrar eden bu parçadan Çok sıkıldım! Kavradım paltomu; Tıpkı kavradığım gibi Luther King ve Malcolm'u Çıkarken yarım kalan bi' hayal,bir de bira bıraktım Masaya tam yirmi beş lira bıraktım Yirmi Beş! [Nakarat 2] Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız Yirmi Beş! Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız Yirmi Beş! Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız Yirmi Beş! Kimsesizler mezarlığı kadar yalnız Yirmi Beş!