Kółka Z Dymu

Lyrics

[Zwrotka 1: Shellerini] Joł Ziomom perspektywy bledną jak ich tatuaże Po zmroku łażę kiedy szukasz suszu w słoju na sen W powietrzu blues banner, znowu rozlewam flow Pod trotuarze, ktoś to pompuje(?) w czarnym okularze Wszystko hula się, choć wciąż w kutasie mają czy uda się Dalej tułam się, wersy mam umorusane Oglądam Kurosawe, miesza w triumf upadek Siadam i puszczam kółka z dymu jak kiedyś mój dziadek Tej! Nim znów zapomnę się przy kontuarze Funduję podróż w czasie, rapu uczył mnie druh Sławek Gdy pół osiedla liczy z kantów gażę w studio smażę A wokół błysk jakbyś przystawił nóż do tapet Z moimi ludźmi łączy mnie ten sam fundament Z Twoimi ludźmi nigdy się nie rozumiałem I mało mnie obchodzi kto nawija Ci z słuchawek Przed nami do zrobienia jeszcze nie jedna duża rzecz [Refren] Nim rozwieje wiatr to wszystko jak te kółka z dymu A każdą z figur w panoptikum stopi słońce Kolejne tysiąc mil odhaczam niczym Nemo i Nautilus Horyzonty dużo szersze niż te spodnie I nim rozwieje wiatr to wszystko jak te kółka z dymu A każdą z figur w panoptikum stopi słońce Kolejne tysiąc mil odhaczam niczym Nemo i Nautilus Horyzonty dużo szersze niż te stare sprane spodnie [Zwrotka 2: Szpaaq] W kącie stoi zakurzony. bujany fotel Obskurny pejzaż kiedyś pięciogwiazdkowy hotel Zalążek ciepła rozpuszcza zwisający sopel Błękitne niebo szybko pokrył szary popiel Drewniany totem, pomuskany błotem Witaj w krainie lecącego szkła z okiem Jestem jak propen, rozpalam Twój odbiornik Zawiść to choroba która drąży jak kornik Kiedyś obłoki przypominały kółka z dymu Wszystko na pokaz, czasy highlife'u i pinów Przetrzyj oczy, to nie świat harlekinów Podnosząc poprzeczkę, przerastam manekinów Nadaję z podziemnego streamu, dostawca minut Jak Tony Halik jestem miłośnikiem przygód W covidowym chaosie nie odmawiam wygód Czterdziestolatek, którego nie zrozumie przygłup [Refren x2] Nim rozwieje wiatr to wszystko jak te kółka z dymu A każdą z figur w panoptikum stopi słońce Kolejne tysiąc mil odhaczam niczym Nemo i Nautilus Horyzonty dużo szersze niż te spodnie I nim rozwieje wiatr to wszystko jak te kółka z dymu A każdą z figur w panoptikum stopi słońce Kolejne tysiąc mil odhaczam niczym Nemo i Nautilus Horyzonty dużo szersze niż te stare sprane spodnie