Monotonluk Maratonu

Lyrics

["Monotonluk Maratonu" için şarkı sözleri] [Verse 1: Kolera & Sagopa Kajmer] Benimle kal, hevesim kursağımda takılı kaldı Gözlerim telaş timsali her ölenle ağladı Pervasız tenin gözümü aldı, komada martı Lodos mağduru melteminle ayıldı ve yalnız uyandı Suskunluğum minnetimdi, yokluğun varlığı kanattı Kendimi limana bağladım, uçarı aklım halattı Kararların ve kesin seçimin bütünü eşittir hayattı (Hayat) Bacaklarım kırıldı, adın koluma kanattı (U-hu, kanat, bravo) Burun buruna geldim seni bulmak için her belaya Düşündüm üç yıl arayla, küs mü Mecnun Leyla'ya? Bacaklarımı sarkıtırım, dalga çarpar ayağıma Beyaz saçların akasya, çalmış kokunu lavanta (Yeah) Vadeli yıllar karanlıktan korkmayı sana yasaklatır Yirmi senede uzayan saçı küçük bi' bit makaslatır (Şık, şık) İki çocuğum olsa, aklım salıncakta sallanır Büyümek istemiyorum, annem, babam yaşlanır Saçının teli kopmasın (Aman), korkarım, Allah muhafaza Şerefine izin verdim bugün kalbimdeki her muhafıza Ziyarette evliya, dedim "Fark etmelerini sağla" Buz gibi karaya vurmuşum, bulmuş Sahil Muhafaza (Dökün beni) Tanrım, yıllar günaha soktu, gel de içimi filtre et (Hıh) Yıkılır bendim ilk tayfunda, yağmurun işi çiselemek Sineğin yalısı her papatya yüzünden çirkin çiçek Çıkışmıyor param melek, yürüyerek geliyorum, sabret [Nakarat: Sagopa Kajmer] Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, yeah) Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, Sago K shit) [Verse 2: Sagopa Kajmer] Derin bi' denizin dibine çökmüş bir hazine "aşk" denen Gafilen bir av olur aniden, bi' kalp ve diğeri hükmeden "Benden uzakta olsun" derdim körpecik çocukken Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken Kıvranışımı seyreden melekler gibidir sükûnet Tam kendimi toplamışken önüme çıkar hayalet Ve korku içime hücum ederken korkup kaçar cesaret Felaket sarsılışımı izler, cesede çevirir esaret Yardım et, bi' iğne vur ve sönsün acımın yangını Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını Çok zorladım şansımı ve yatıştırdım hırsımı Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı Hileden uzak bu adama sille vurma, yazıktır İlle çile mi çekmem lazım? Nurum yüzüme dargındır Bil de gerisi mühim değil, sevgim sana özel ve saftır Bugüne dek işlediğim günaha istirhamım tek bir aftır Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı biçim biçim? Her neşe bir içim ve içlenişime direnişim Ben yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim [Nakarat: Sagopa Kajmer] Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, yeah) Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur