Skrzydła

Lyrics

[Tekst piosenki "Skrzydła"] [Intro] Aha Raz, dwa, raz, dwa, raz, dwa Dokładnie tak To te chwile, kiedy potrzebuję zostać sam Czysta kartka, długopis, ej, ej [Zwrotka 1] Żegnam wszystkich, to na tyle, sayonara Cisza samotności spisana we frazach W czterech ścianach, gdzie tapeta to spleśniała świata cera Słyszę - uwierzył w Boga, ale nie pójdzie do nieba Jak wojenny korespondent, daję obraz światu Na pokój, pokój pełen zwiędłych kwiatów Piszę dniem i nocą, jestem dobrem, złem Nienawiścią w jej oczach i o miłości snem Wrzątkiem nowej idei, chłodną refleksją w ciszy Zawiązuję konflikty, gaszę kryzysy Łączę końca życia nici, przecinam węzły Niosę przykre doświadczenia i prognozę dobrych rzеczy Sufitu brak, a dach świata trzymam ręką Bo cudowne sny umierają zwykłą śmiercią Tu uczucia, którе dzielą, trwalsze niż te, które łączą I sam wiesz jak jest, siła bywa tu słabością [Refren] Skrzydła zdarte jak bruk, po nim chodzę Ucząc się znosić trud jak upadam Siłę dał mi Bóg, wiarę wzbudził strach Abym sobą mógł być, nie udawać Skrzydła zdarte jak bruk, po nim chodzę Ucząc się znosić trud jak upadam Siłę dał mi Bóg, wiarę wzbudził strach Abym sobą mógł być, nie udawać [Zwrotka 2] Jednych prowadzi Bóg, innymi kieruje szatan Byłem z tobą do końca, myślałeś to koniec świata Ty byłeś ze mną, palił się niejeden most Miriady gwiazd, nie mogłem spać, dusiła noc, to Nie rozgrzana plaża, gdzie widzisz ten punkt Zaczyna się niebo, a kończy woda To piekło, niepewność, zdradliwy grunt Na ostry dyżur rajd pogotowia Stare ścieżki odsłuchuję, serce łamie żebra Moje życie tak dokładnie zapisane w tekstach Najważniejsze były wersy, od reszty mnie odetnij Nie brokat i konfetti, stripteaserki i ich wdzięki Kwas wyżerał mnie od wewnątrz, no i znów Miałem to przemilczeć, jednak mówił za mnie tusz Do zaoferowania poza tym nie miałem nic Ale życie nadal dawało mi żyć, dziś [Refren] Skrzydła zdarte jak bruk, po nim chodzę Ucząc się znosić trud jak upadam Siłę dał mi Bóg, wiarę wzbudził strach Abym sobą mógł być, nie udawać Skrzydła zdarte jak bruk, po nim chodzę Ucząc się znosić trud jak upadam Siłę dał mi Bóg, wiarę wzbudził strach Abym sobą mógł być, nie udawać