Nic co ludzkie

Lyrics

[Intro: 1z2] Splot wszystkich ludzkich spraw Wśród istotnych kłamstw i prawd Nie zapomnieć o ludzkości, nie oszpecić osobowości Nie żyć bez wartości w ludzkim wraku Bez skrupułów i bez smaku, jestem człowiekiem Potrzebuję ludzkich znaków, żeby życie miało sens Nic co ludzkie – nie zapomnieć, kim się jest Nic co ludzkie – nie zapomnieć, kim się jest [Przejście: Pih] Nic co ludzkie nie jest mi obce [Zwrotka 1: 1z2] Nic co ludzkie nie jest mi obce Dziś ludzie jak owce Dziś przemoc, pieniądz pasterzem, bestialstwo kradzieże Wada wrodzona, bo wierzę W dobro i zło, wierzę w człowieka Co zachował w sobie choć źdźbło Zachował to, co najlepsze Co czyni go jeszcze, co go wyróżnia Żyje w chaosie, ale odróżnia Tu śmiech, tu płacz, tu szczęście, tu rozpacz Nie patrz, popatrz jak krew na śniegu Czym byłby świat bez chorób, bez leków? Człowieku, słyszysz? Chimery chichot Szatański trik, nerwowy tik O tak jak kliknięcie, klik i w mig Popsuty szyk, uśmiech z twarzy ci znikł To ludzkie, goryczy łyk i ryk A gdybyś mógł wrócić, czas zawrócić Gdybyś mógł oddech przywrócić Tak, gdybyś, mógł. To, co masz w głowie, sercu – tego nikt ci nie odbierze Bo siła przebicia, chęć życia – to leży w ludzkim charakterze [Przejście: Pih] Nic co ludzkie nie jest mi obce [Zwrotka 2: Pih] Tu jednym życie upływa jak słodki sen Drugim dzień narodzin najgorszym dniem Harują, wypalają się jak świece A w twarz im wieje zimny deszcz wyrzeczeń Ręczę – mają dość tej brei, ale Póki życia, póty nadziei Ty chcesz to zmienić? Co, jeszcze nie wiesz? Nie igraj z diabłem – on się nie zmieni, a zmieni ciebie Masz serce, na którym lód nie topniał, spadasz w otchłań Powracasz na łzach szczęścia, toniesz w emocjach W twoim głosie czuję zło, dobro widzę w oku Ludzkie odruchy, wojna i pokój Obok nas ten sam powszedni, codzienny dramat Proza życia, nagroda i kara Krzywdy, po których na dawne tory powraca dzień I te tkwiące na zawsze w sercach jak cierń Ludzie honoru i honor wątpliwej próby Idee dające owoce, lecz trujące umysł Wisielcza melodia – żyjesz, to do niej tańcz Ludzie i ich ludzkość śmiertelnie chora na fałsz [Przejście: Pih] Nic co ludzkie nie jest mi obce [Zwrotka 3: 1z2] Każdy kocha, nienawidzi, szanuje, się brzydzi Co bieda robi z ludzi – każdy widzi Czy jakieś zło można usprawiedliwić? Czy ludzkim zachowaniom można się dziwić? Żyć jak człowiek, czuć jak człowiek Każda radość, perfekt moment Kilka korekt ku przyszłości Bym nie uległ bezradności Nic co ludzkie dla ludzkości Zaspokoić skłonność do miłości Nic co ludzkie, zależności Ten rap odruchowo i z konieczności Ugaszone pragnienia, choć jeszcze tyle do urzeczywistnienia Coś po raz pierwszy i uniesienia I te chwile z wami nie do zapomnienia Ludzka prawidłowość myślenia I czasem zwykła potrzeba wyciszenia To warunki konieczne do życia Oko za oko, dobro za dobro – to ludzki zwyczaj Nie masz powodów, to mi nie ubliżaj Bo chcę tego samego Być człowiekiem dla bliźniego swego Nic co ludzkie dla nas A ty uchroń mnie od zła wszelkiego [Przejście: Pih] Nic co ludzkie nie jest mi obce [Przerwa: Pih] Rozumiesz? Nic co ludzkie... Nic co ludzkie... [Zwrotka 4: Pih] Historia ludzkości pisana krwią, słowo dorzuć Grasz jak błyskawica na miotanym sztormem morzu Wynaturzenie genealogicznym drzewem Łzy ożywiają korzenie, użyźniają glebę Miłość znika raptem jak uśmiech z twarzy Ludzka rzecz – burzyć spokój tafli, rozjączać rany Ferować wyroki, ustawiać przy ścianie W tym samym czasie być sędzią we własnej sprawie Szargane nerwy i wyrachowanie, wojna światów Walka na oślep kontra partia szachów Czujesz zazdrość, chciwość? A mimo tego wiele blizn zniesie jeden za drugiego Ferwor walki, przypadki, sieć pomyłek Kto mieczem wojuje, od miecza ginie Nie znasz dnia ani godziny i przed tym strach Świadomość tego, że wszyscy pójdziemy kiedyś w piach [Outro: 1z2] Splot wszystkich ludzkich spraw Wśród istotnych kłamstw i prawd Nie zapomnieć o ludzkości, nie oszpecić osobowości Nie żyć bez wartości w ludzkim wraku Bez skrupułów i bez smaku, jestem człowiekiem Potrzebuję ludzkich znaków, żeby życie miało sens Nic co ludzkie – nie zapomnieć, kim się jest Nic co ludzkie – nie zapomnieć, kim się jest