Αναπάντητα Ερωτήματα (Anapantita Erotimata)

Lyrics

[Verse 1] Για άλλη μια νύχτα, στο μυαλό μου πήχτρα, φοβίες Στρες, άγχος κι είσαι μονάχος με σκιές Μονομάχος, ποιο το λάθος και ποιο το σωστό; Πολλές φορές νιώθω κομπάρσος σε γεμάτο σκηνικό Και κάπου στο βάθος του θιάσου, ενός θιάσου Που η μαγκιά σου είναι ανάλογη με τα λεφτά σου, που η λύπη μου είναι χαρά σου Τα σχέδια και τα όνειρά σου είναι να τα 'χεις όλα δικά σου Μα για φαντάσου να μην έχεις την υγειά σου, γι' αυτό βιάσου Κι όπως είσαι, κλείσε τις πληγές, σβήσε Σκέψεις κακές σαν κι αυτές και ζήσε όπως θες Γιατί οι στιγμές περνάνε πάνε, και πίσω δε γυρνάνε Σαν του ρολογιού τους δείκτες, που ποτέ δε σταματάνε Όμως φοβάμαι όταν σκέφτομαι πώς θα 'ναι τα πράγματα σε λίγα χρόνια Που μόνο με κουπόνια θα κάνετε ψώνια Βάζουν διχόνια στα πιόνια τα όρνια Στα σαλόνια τα φαντάσματα του 2000, αντί για σεντόνια φοράν γραβάτες και κοστούμια Με βάτες, για να δείξουν πως έχουνε πλάτες Κοροιδεύουν τον εαυτό τους με αυταπάτες Δαίμονες βάζουν ιδεές έμμονες σ' όλους τους Έλληνες Μα αντιστέκομαι ακόμα! Είσαι απ' τους λίγους που μου ξέφυγες [Chorus] Μ' αινίγματα, δηλήματα κι αναπάντητα ερωτήματα Βασανίζω το μυαλό σου, μα δεν κερδίζεις τίποτα Επιδιώκω με κάθε τρόπο να σε βάλω μέσα στο κόλπο Μα μην κάνεις τον κόπο, ξέρω τον τρόπο να σε διώκω [Chorus] Με αινίγματα, δηλήματα κι αναπάντητα ερωτήματα Βασανίζω το μυαλό σου, μα δεν κερδίζεις τίποτα Επιδιώκω με κάθε τρόπο να σε βάλω μέσα στο κόλπο Μα μην κάνεις τον κόπο, ξέρω τον τρόπο να σε διώκω [Verse 2] Σαν ερευνητής θαλασσοπόρος στου μυαλού μου την τρικυμία Προσπαθώ να θέσω υπό έλεγχο, σε ισορροπία Ένα σκαρί, τον εαυτό μου, ανάμεσα σε ευνοϊκούς Κι αυτοκαταστροφικούς ανέμους που πηγάζουν απ' το εγώ μου Τα νερά μου διαταράζουν Σε ψυχικά ανεβοκατεβάσματα, συνεχώς με βάζουν Τα κόμπλεξ, του υποσηνήδειτού μου θαμώνες Υπάρχουν στιγμές άφθονες που βρίσκομαι μοναχός, είμαι συνεχώς αντιμέτωπος Με κακές έντονες εικόνες και φωνές Που με γεμίζουν με απορίες, αμφιβολίες κι ενοχές Κι απότομα βλέπεις ό,τι θέλεις, για 'σένα ένα ευτηχές Τέλος και μόνο μ' ευχές δεν ξεφεύγεις απ' του κόμπλεξ το βέλος Που τρυπάει τη λογική σου, την προσωπικότητα σου αλλοιώνει Παραμορφώνει Όμως καθώς περνάει ο χρόνος με μορφώνει, με δυναμώνει Ξεπερνιούνται οι πληγές κι οι πόνοι, μόνο Όταν μόνος εγώ ενάντια στους δαίμονες αυτούς δώσω αγώνες πολλούς Βρω τρόπους πώς θ' αντέξω τους ανέμους αυτούς Αυτοκαταστροφικούς, κάνοντας μπροστά βήματα Βρίσκοντας ανοίγματα, τα κολλήματα να ξεπεράσω Στην ψυχή μου να κεράσω ειρήνη, γαλήνη Απ' αυτήν την πτυχή του συστήματος που περιθώρια δε δίνει Ίδρωσα, αλλά κατάφερα και γλύτωσα Γλύτωσα, γλύτωσα, γλύτωσα (γλύτωσα, γλύτωσα, γλύτωσα) [Chorus] Μ' αινίγματα, δηλήματα κι αναπάντητα ερωτήματα Βασανίζω το μυαλό σου, μα δεν κερδίζεις τίποτα Επιδιώκω με κάθε τρόπο να σε βάλω μέσα στο κόλπο Μα μην κάνεις τον κόπο, ξέρω τον τρόπο να σε διώκω [Chorus] Μ' αινίγματα, δηλήματα κι αναπάντητα ερωτήματα Βασανίζω το μυαλό σου, μα δεν κερδίζεις τίποτα Επιδιώκω με κάθε τρόπο να σε βάλω μέσα στο κόλπο Μα μην κάνεις τον κόπο, ξέρω τον τρόπο να σε διώκω