Emanet Hayat

Lyrics

[Verse 1] Bugün farklı! Kangren olmuş bir elin çamurdaki alemi gibi Beyazı temiz bir sayfa sanan bir safın mahremi gibi Cihanı körpe gören bir egzozun mahzeni En çirkinin sanat olan ahseni gibi Bugün! Tadı gelsin diye çaya attığım tarçın kökü Biraz limon kabuğu ve küçük bir karanfil tanesi! Küllükte kokan şu izmaritlerin sadece Öylesine yaşadığımı anlattığı kıçımdaki açan lalesi! Bugün! Otomatik vites bir arabada ayağımın gittiği Bir debriyaj boşluğu Ölüm sarhoşluğu Aşkın, detone olsa da güzel sandıran boşluğu Bunu da sermayeye çeviren bir kurnazın kokoşluğu Bugün! Kibirli dünyama meteor çarpması Dedemin beni halen harçlık verdiği bir köftehor sanması Bugünü kendime sorunca anlıyorum Ben hep kadere emanetmişim lan zor anlatması [Bridge] Bugün! Günler gidiyor (Bak bak) Yağmur diniyor (Toprak) Ölmüş seviyor, yine çamurla ruhları gömüyor (Vah vah) Ölmüş biliyor, kör kambur feleğini itiyor (Korkak) Köşesine siniyor, kader alnına silleyi vuruyor. (Vah vah) [Chorus] Bir denize dalar gibi gitmek! Bir gemiye biner gibi Bir yüreği arar gibi gitmek! Bir kaderi söker gibi Kibrim kırık bir cam değil, niye keser cesareti? Ruhum korkak bir can değil, niye kader esaretim? [Verse 2] Evet bugün! Gerçekle tanışmak ve kendinle yüzleşmek Gözyaşınla beslenen şehr-i İstanbul'a yenilmek Fabrika atığı kokan bir sokakta kimliğini yitirmek Yani tüm yalanlar tarafından canice dövülmek Lan! Bu yediğim kibrin kurşunu Kader ufkumu kirletip, sonra da Azrail'i çağıracak ve çek vur diyecek Biliyorum, hayallerime borçluyum Çünkü bugün ilk defa elinde bir bıçakla görüyorum Adı Umut olan iyimser komşumu Beni tüketen her şeyi terk etmek bugün Kendimi kanlar içinde de olsa zerk etmek düne Geleceğim ne olduğunu bilmeden gülümsemek bugün Fakat gerçeği hissedebildiğini söylemek güne. (Hıh!) Alkollü ağzım biraz duygusal Felaket senaryoları yazan aklım korkak ve kurgusal Bİliyorum kendimle yüzleştikçe yalancıyım İşte bugün! Hangimiz gerçek diye sorar yargılar [Bridge] Bugün! Günler gidiyor (Bak bak) Yağmur diniyor (Toprak) Ölmüş seviyor, yine çamurla ruhları gömüyor (Vah vah) Ölmüş biliyor, kör kambur feleğini itiyor (Korkak) Köşesine siniyor, kader alnına silleyi vuruyor. (Vah vah) [Chorus] Bir denize dalar gibi gitmek! Bir gemiye biner gibi Bir yüreği arar gibi gitmek! Bir kaderi söker gibi Kibrim kırık bir cam değil, niye keser cesareti? Ruhum korkak bir can değil, niye kader esaretim?