Verne Sınırı ve Aylan

Lyrics

Varlığa karşı hak edinmek için Yaşamak ve konuşmak için Ve hepsinden öte Bu dünyaya dair hayaller kurabilmeyi unutmamak için Bazen istemsizce düşünmeden ölmek demek kader Karın dileğinde ölmek mi ? Beden için,maden ! Söküp alın ruhumdan eğer muhtacıysa emeğin Ne masum kanı dökülsün ne hissetmesin gerçeği Utanmalı insanoğlu,nefesinde boğulmalı Sokaklarda ruhu olup gökyüzüne sarılmalı Raks edince kurtulmuyor umutlarım Bir çare ömre dalgayım portresiyim kıyıların Gönülden kopunca gözlerimin son hırkası Umudumuz utanç olup sorguluyordu varlığı Yarınla yürümek Evrene imzadır Kalemlerin dili olsa mürekkepe tutsaktır Seninle yaşamak mı ? Dünya için ölmek Atmosferi süslerken 7 renge dönmek Okuduğun ilk şiirin satırlarına binmek Ve inancının sorgusuna biat edip sönmek Sınırlardan Beslendim umutla Kumsalda sonumla Aptallığın tanımıyız Chaplin'in konuğuyuz İçimizde sakladığımız diktatörün oyunuyuz Hayallerin çocuğu Kışın acı soğuyuz Beklediğimiz sevgi için ölümüne sorumluyuz Sınırında Verne'in tüm hayallerim bitti Ben ismimle yaşasam da dileğimle öldüm Kapitalin kanadından karalanıp düşünce Sen haberlerde vicdanına nasıl dönüp güldün Odamdaki havanın karartısıydı Beirut Ne görmekte gözlerim ne yaşamakta ruhum Fazileti arzulayan koltuk içine doğmuşken Erkliğine adaleti getirmek mi suçtu Usanmışlık evresinin kaygısıydı gelecek Barış kadar imkansız hayallerim bitecek Her dörtlükteki kahramanım Koş Er Nemeçsek ! Savaşılan her doğrunun izleriydi kelepçe