Wiersz pisany przez życie

Lyrics

Mój człowiek przemieszcza się w zaciszach Tam włosy pozbawione dżdżu rosną i stygną Nikomu już na korzyść Wymierza w pęknięciach, jałowy nosiciel Godziny, razy i nieprzyjścia Obwinia mnie, ale nie odda nikomu Zdławiliśmy w nim, co każe klęczeć Tylko w ciemnych częściach doby wierzy (owinięty warstwami, zasnuty mgłą) W to, że mu się jeszcze tak wiele uda A czasem nawet, że jestem wieczne Rano mówi: nie prosił o mnie Ja o niego tym bardziej Mówi też: nie jestem nowelą Jestem rejestrem obrażeń Co ja mam powiedzieć? Co ja mam powiedzieć? Co ja mam Powiedzieć?