Του Χρόνου (Tou Hronou)

Lyrics

Δεν πέρασαν τα χρόνια μας Ούτε μια στιγμή Ρολόγια σκάρτα και ρηχά Δεν πιάνουν εδώ κάτω Απόψε σε καλώ ξανά Σε μια μόνο γιορτή Αυτή που πίνω εγώ το φως Και σένα άσπρο πάτο Μπορεί να ήταν Κυριακή Μπορεί Παρασκευή Ποτάμια οι δρόμοι τρέχανε Όλη τη θάλασσά σου Πλημμυρισμένα μάτια μου Δεν θα μαι πια εκεί Να σε κοιτώ να χάνεσαι Μέσα στα κύματα σου Ούτε λεπτό ούτε όνειρο Και μέτρο διαδρομής Δεν πέρασε χωρίς εγώ Να λέω τ' όνομα σου Λουλουδιασμένη φυλακή Ο κήπος της ζωής Ας είναι μιας κ μπόρεσα Να μάθω τ' αρωμα σου Τα μύρισα τα γιασεμιά Κι ας ήταν στο χαρτί Ζωγραφισμένα θαύματα Μου κλείσανε το μάτι Πολλές οι μέρες μα ποτέ Δεν ήρθε η Κυριακή Κι αν στο χρωστώ συγχώραμε Κι αν μου χρωστάς χαλάλι Ο κόσμος άλλαξε μου λες Μια μέρα σαν κι αυτή Και απλώνω χέρια για φτερά Μα αυτός μ' ακολουθάει Ασπρόμαυρο το φυλαχτό Κι ο χρόνος φυλακή Φοβάται ο Γιάννης το θεριό Και το θεριό γελάει