Zapach Miasta

Lyrics

[Zwrotka 1: Komar] Poczuj zapach tego miasta, spójrz mu w oczy Chociaż twoja lampka zgasła, światło pali się tej nocy Migające od przemocy, czy bezsenności W domu nawet wśród rodziny, możesz żyć jak w samotności Wieczny pościg, biegnę i czującej oparcie Nie dotkniemy swoich marzeń, inni mają to na starcie Spójrzmy prawdzie w oczy, jak mojemu miastu Jeśli urośnie w siły, poczujesz to po zapachu Brak odwagi czy strachu twarze pochowane w dłoniach Ludzi dotkniętych problemem , zamkniętych w swoich pokojach Zgubieni na swoich torach, przed załamaniem Nie są w stanie, dostrzec cudu który widzieli w ekranie I daj nadzieje dla mnie, a dam ci słowo Że jeśli mi się uda zabiorę cię stad ze sobą Odejdę z tobą, będąc pewnym, ze jutro Słońce wstanie by nas ogrzać a nie Schować się za chmurą [Refren: Jopel] Niebo płacze przebacz, woda wznieca dym Po tych których lubi grzebać matka, ziemia, syn Który żyjąc w beznadziei goryczy ten kielich pił Myśląc, że coś dla nich zmieni nim ona go zmieni w pył Niebo płacze przebacz, woda wznieca dym Po tych których lubi grzebać matka, ziemia, syn Który żyjąc w beznadziei goryczy ten kielich pił Myśląc, że coś dla nich zmieni nim ona go zmieni w pył [Zwrotka 2: Jopel] To jak bilet w jedną stronę, ziomek pociąg do sexu, monet Świat Bez atestu chłonę, ale z akcyzą Mijam i stoją w miejscu, chociaż też idą I kolejna kolej o niej też mówią cicho Nim doszukałem się sensu, wzrosła wątpliwość Jak przy zapachu jej perfum moje libido Czuje cienki chłód cementu, gorzkie piwo Zaciskanych zębów z nerwów, zdarte szkliwo Stoją za moją ksywą, nazwiskiem i imieniem Ci co idąc po horyzont, minęli się z przeznaczeniem Brali na siebie cały syf, dziś są silni Bo miasta brzemię, ćwiczy lepiej niż Up Gimni Ujmijmy to w kilku prostych słowach Sieje ziarno, zbiorę plon, ale nie chce go żałować Każdego droga to krzywa na kardiogramie Z czasem się stanie prosta i ustanie pikanie [Refren: Jopel] Niebo płacze przebacz, woda wznieca dym Po tych których lubi grzebać matka, ziemia, syn Który żyjąc w beznadziei goryczy ten kielich pił Myśląc, że coś dla nich zmieni nim ona go zmieni w pył Niebo płacze przebacz, woda wznieca dym Po tych których lubi grzebać matka, ziemia, syn Który żyjąc w beznadziei goryczy ten kielich pił Myśląc, że coś dla nich zmieni nim ona go zmieni w pył