Stervelingen

Lyrics

[Songtekst van "Stervelingen"] [Verse] Weer een begrafenis achter de rug Mijn emoties wegen zwaar, heb m'n hart op m'n rug Ik heb de attitude alsof het me makkelijk lukt Maar veel momenten kijk ik niet met een lach op terug Koester ze zolang we leren van ze Ik probeer nog steeds te wennen terwijl meer veranderd Hart is heavy, maar de sfeer is kalm We staan nog steeds omdat we leren vallen Te veel tijd verlorеn, elke les was wijzеr worden We bijten door, de strijd en struggle lijkt er bij te horen Er schuilen diepe pijnen achter wijze worden, yeah Niet comfortabel aan de oppervlakte Mijn hoop is ooit te kunnen zeggen dat ik toch ontsnapte En uit die storm stapt of blijkt het toch een zwakte? Al die kwetsbaarheid, die vrome gever met emotionele rekbaarheid Hoofd geheven, recht vooruit, de enige weg We hebben zoveel hoop op beter, we geven het weg De bodem werd een plek van bodemloze inspiratie Daarboven lijkt perfect, daar komen gaf meer frustratie Ik heb ambitie om te groeien zonder limitaties Mijn potentie voelen gaat gepaard met irritatie Voel me Remy deze tijden, maar je ziet het haast niet Omdat ik zelf mijn verdriet niet laat zien, ik verlies relaties Wat is echt? Te veel belangen en manipulatie Gaat het goed, ben je omringd en krijg je stimulatie Heb behoefte aan iets echts en deze feeling gaat diep Turingtest, soms lijkt het leven wel een simulatie Waarbij we onszelf naar nieuwe levels tillen Zodra we alle antwoorden bij onszelf vinden We werden slimmer, maar dat maakte nooit de pressure minder Dus soms ben ik stiller om te reflecteren Over alle wendingen en kenteringen Wat maakte mij ineens de spreker voor ellendelingen? Verre van een held in mijn directe kringen Ze halen hopelijk een les uit wat ik heb te leren Hangen met verkeerde mensen gaat potentie killen Zoek geen respect in kringen waar ze me niet respecteren Het is niet mijn taak om jou misvattingen te restaureren Het is oké als mijn opvattingen niet resoneren Ik ben te vinden met m'n enkelingen Iedereen gelijk, we adoreren hier geen stervelingen Wat zijn de dingen die we echt begeren En wat maakt het dat wij het niet krijgen, maar toch verder willen? Waar doe ik het voor? Voel ik het nog? Als het antwoord nee is, dan waarom doe ik het toch? En ga ik nog door? Voelt alsof ik jaren verloor Maar de weg terug is langer, dus ik waag het er op, huh Met schaamte en trots, de obstakels stapelen op Het kost tranen, maar het laat me niet los Ik volg een droom waarvan ik soms niet weet hoe het voelde Want de gevoelens van die droom zijn inmiddels gewoon Is dit jou mooiste dag met me? Dan herinner me zo Ik wil niet in je hoofd zitten hoe ik zit in m'n hoofd Ik geef een beetje licht aan je tot m'n licht is gedoofd Dus hopelijk geef ik je lichtelijk hoop Wanneer je zit in de knoop Ik kan wel zeggen: "Liefde komt me toe" Al geef ik jou m'n laatste rooie cent Kan alleen maar kiezen wat ik voor je doe Maar helaas kan ik niet kiezen wie ik voor je ben Wie was ik voor je op m'n uitvaart? Was mijn leven alle ruis waard? Niemand kiest wanneer het lichtje uit gaat Ik leef en leer alsof het—