Lyrics

Ξαναγυρνώ στο σπίτι αυτό με τους κερένιους πόθους Είναι βαριά η κλειδαριά κι η νύχτα λιγοστεύει Και γύρω τ' άστρα χύνουν φως να λούσεις τα μαλλιά σου Ποιος στέλνει την αγάπη μου τόσες οργιές μακριά σου; Τριγύρω οι φίλοι μου οι παλιοί - ποτέ δεν ήταν νέοι! - Κρατούν συμβάσεις κι ευωδιές παλιές και μαραμένες Κι οι μέρες με σκεπάζουνε ασφυκτικά μαζί τους Που 'σαι λοιπόν, αγάπη μου, να σβήσεις τη μορφή τους; Μοιάζει η φωνή μου αδύναμη, την σβήνουν κάθε βράδυ Σκιάζουν με φως τη νύχτα μου, χτυπούνε τα όνειρά μου Τα λόγια μου ασθενικά δεν φτάνουνε σε σένα Ξυπνώ και βλέπω το πρωί τα πάντα γκρεμισμένα Και το τραγούδι τούτο δω, το μόνο που μου μένει στο Στέλνω με των αστεριών το φως μες στα μαλλιά σου Άκου λοιπόν, απάντα μου ευθύς απ' το φεγγάρι Κι η χάρη σου θα κατεβεί και θα 'ρθει να με πάρει