Na krawędzi

Lyrics

[Wejście: Liber] Raz raz raz raz Zycie na krawędzi, już dosyć [Zwrotka 1: Liber] Już dosyć wymiękam, cienka krawędź A nade mną gwiazdy po lewej prawej Na dole miniatura miasta wygasa już gra świateł Środek nocy wyłączył mapę Słyszę jak wygasa ostatni dźwięk Czarne niebo, gwiazdy, cisza Bóg i sen We mnie niestety odwrotnie burza Słabo to widzę, kolejne nerwice psycha w gruzach Znów po bandzie na kancie o Boże może się uda Trzeba wierzyć w cuda Amplituda bije na zmianę od dna do szczytu W życiu na jedna flaszkę smutku nie zachwytu Może wyjdzie ten biznes jutro Może pętlę na szyi mi utną Dzisiaj znów na krawędzi nie po raz pierwszy Nie ostatni mówi się trudno Jeszcze raz [Zwrotka 2: Doniu] Ej małolatom zawsze imponuje przemoc Krew, seks, kokaina wbita w genon Chcą kochać, a spadają coraz głębiej Gubią się i nie podnoszą, pytając, co będzie Nie mam antidotum, nie znam każdego bólu Ironiczny śmiech dla tych, co chcą być jak Guru Przeszedłem swoje, wciąż nie jestem pewien Czy jutro przypadkiem nie padnę na glebę Dobra nuta pomaga stanąć na nogi Wbijam w oponentów, ich grymas twarzy wrogi Spina się ten, kto ma największy problem Schizy i kompleksy nie rozmieniam się na drobne Przechodzę ponad tym, ignorancja to siła Nie tracąc energii, do nich się nie naginam Do tych kilku pseudo legend plujących jadem Nie będę komentował, że chcę ich przykładem Nie dam satysfakcji prostytutkom w branży Hipokrytom, tandeciarzom, wszystkim im się marzy Wmówić dzieciakom, że handlują muzyką Nie sprzedając siebie, swego wizerunku Tylko spójrz. kto normalnie chodzi ulicą A kto nahukany z góry komentuje wszystko Kto na relaksie do siebie ma dystans A kto się spina wypalając się do czysta Nie jest wiarygodny ten, który osadza Nie jest rozgarnięty ten, który obraza Nie będzie prawdziwy ten, co zmienia strony Nie ma zasad ten, co sam chce je ustalać By łamać, tak, łamać