7 Gün 7 Gece

Lyrics

[Verse 1] Uyanmak en ağır işkence gelir sabahtan Uyumayı da bırakmıştı geçen yazda şafakta Yanında bir bıçak olsaydı eğer eskaza Başıyla top oynyacaktı, sonra ebedi rahatlık Ayağa kalktı aynı gömlek, aynı pantolon Aynı rutin, aynı yemek, aynı ucuz sigara Kapı koluyla vedalaştı klasik hoşçakallarıyla Aynı okul aptal insanlar şehir çakallarıyla Düzen disiplini Allah edinmiş öğretmen Namus ince zarda değil, siz düzence düzülen Aynı salak geometri, aynı salak kimyayı İç açılar toplamı değil, iç acılar toplamı Bir de sol sırada oturan kahpe vardı Her bakışı günahtı bu yüzden saçı siyahtı Değdiği göz yaktığı can güzelliğine ün katardı Günahlarını dökmek için saçlarını tarardı Bir seni seviyorumdan sonra, en çok beklediği çıkış zili Aynı tren, aynı koku, aynı kuru kalabalık Bir sigarayla beş dakikalık yol otuz beş dakikalık Evde hesap soran anne, eve gelmez babalık Dilinden anlayan bir lanet olası şarkılar O kadar anlamlıydılar ki sanki onun konuşmadığı Bir dilde gece kostümü en sevdiği renkte Seher vakti muhabbet güneş ve ayla aynı yerde [Verse 2] Evet doğru uyku yoktu ama o yorgundu Uyumuyordu rüyasında görmemek için onu Dayanamıyordu büyük yüklere Ne göz kapakları ne kendisi kendinin efendisi Uyarıcı haplar çantasının gizli gözünde Velakin o günahkar kadın hep anne gibi gözünde Kendini bulduğu onu vurduğu sokaklar Çevresinde ona benzemye çalışan onca kadın var Geç vakitli korkulardan kurtulmanın tek yolu İnanmadığı dinlerdeki yalan gelen dualar Hiçbirini bilmiyor hiç faydası olmamış Kendini sözle anlatmanın artı ebedi susuşlar O gün bi sis bulutu sigarasını gizlerken Karşı kaldırımda belirdi bir kadın silueti Unutmaya ölümü biçtiği, göz yaşıyla seviştiği Onca zaman çöpe gitti, yüzünü görünce Allahsız bir çift göz tavaf etti suratını Sislere yoldaş ederken umarsızca dumanını Kendi eline baktı siyahtı, demek ki yalnızdı Onlarınsa birbirine kelepçeli parmakları Dayanamadı daha fazla bakmaya o yaratığa Evin yolunu yalan etti kapıda soluk soluğa Gecenin en koyusu üstelik de saat on iki Bu soğuk bu ayaz yetmedi İstanbul sisli Babasının tek hatırası soğuk tabanca kabzası Korkuyordu, o gece yanına aldı babasını Dayanamadı fazla artık uykuya daldı Rüyasında aynı sület, aynı hayalet Saat beş onda uyandı kanter içinde Bu sefer korkmadı babasını yanında görünce Yavaşça sarıldı onlar yüzünden kabzaya Ve bütün derdini babasına anlattı