Eva (Een Nieuwe Herfst)

Lyrics

Daar zit ze dan, ze weet weer wie ze is Ze heeft die rare kleren uitgetrokken De jongens zijn de velden ingetrokken Om what te offeren. En dat gaat mis Zoiets voorvoelt ze sinds ze moeder is De jongste is ze zelf ook van geschrokken Zijn vroom gekwezel met zijn zondebokken Levert een ander geen vergiffenis Haar rug naar toen, wil ze geen stap terug En met de oudste kan ze leren leven En met zijn kinderen. God is te vlug Met vloeken, trager met vergeven Daar zit wel schuld maar dit besef maakt stug: Om Kans wil zal zij haar God weerstreven