Krok

Lyrics

[Jarosław Jaruszewski – Bisz] Nie wiedział, jak zacząć, jakim pierwszym zdaniem Widząc tylko twórczy chaos na krawędzi zdarzeń Zawsze czegoś brakowało mu wśród wielkich marzeń Małe życie trwało, malowało przeciętny obrazek Ilu ludzi, tylu bohaterów nocnych rojeń Mocnych wrażeń, wielkich czynów, wojen, który kończy ranek Czuł, że całe jego życie jest jak ten przystanek Godzina szczytu mija wśród jałowych przepychanek Nie chciał szukać miejsca tu, wolałby zmienić tramwaj I przestać czuć, że to tak trudne, jakby zmienić świat miał Jak pyłki do rojnego ula, niesie brzęcząc trakcja Obcych nawet sobie ludzi - trwa wewnętrzna deportacja Siedzą ściśnięci w boksach, ślepo wpatrzeni w odblask Ekranów, słudzy obcych panów, beznamiętny orszak Czuł litość do nich, chociaż dobrze wiedział, że się myli Bo to nie oni, tylko on tutaj był nieszczęśliwy [Karol Tomas – Kay] Nie wiem, jak zacząć, jak zrobić pierwszy krok Jakbym się zaciął, mówiąc, że to, to, to To nie moje życie, muszę gdzieś uciec stąd Zmienić już linię, wysiąść i pójść pod prąd Nie wiem, jak zacząć, jak zrobić pierwszy krok Jakbym się zaciął, mówiąc, że to, to, to To nie moje życie, muszę gdzieś uciec stąd Zmienić już linię, wysiąść i pójść pod prąd [Jarosław Jaruszewski – Bisz] W głębokiej koleinie tkwiąc, gdy otworzysz okno Czarne kontury to jedyne, co tworzy widnokrąg Niskie, skłębione chmury pogarszają złą widoczność Stoją i trąbią fury – możesz wysiąść i moknąć Para z ust, pada deszcz, parę drobnych godzin sam tak stoisz W bezpłodnym buncie wobec parasoli Czujesz spojrzenie wszystkich na sobie jak paranoik Choć rodzi się coś w tobie, to czujesz się jak w agonii Gdy wiara jest zbyt mała, to rutyna czyni cuda Ile to ambitnych dusz do cna wypaliła nuda Tłumi sumienie, gasi płomienie przyzwyczajenie Aż cienie rzucają ludzie, a ludzie? – rzucają siebie Z okien... gdzieś jakby z dołu słyszysz: "Zrób to!" Wtedy coś ci mówi: "Nie daj satysfakcji głupcom" Chwyć się tego głosu jak dłoni, chcąc żyć Czasem, żeby pójść do przodu, trzeba zrobić krok w tył [Karol Tomas – Kay] Nie wiem, jak zacząć, jak zrobić pierwszy krok Jakbym się zaciął, mówiąc, że to, to, to To nie moje życie, muszę gdzieś uciec stąd Zmienić już linię, wysiąść i pójść pod prąd Nie wiem, jak zacząć, jak zrobić pierwszy krok Jakbym się zaciął, mówiąc, że to, to, to To nie moje życie, muszę gdzieś uciec stąd Zmienić już linię, wysiąść i pójść pod prąd