Θα ορκιστώ σε ό,τι έχω ιερό (Tha orkisto s’ o,ti eho iero)

Lyrics

Τόσα παράπονα να κι ακόμα ένα Νιώθω την ανάγκη να με νιώσεις κι εσύ εμένα Λόγια μόνο μη μου πεις μα όταν σε χρειαστώ Κάπου καλά θα κρυφτείς Έλα να με δεις όταν μόνος μου θα κλαίω Ίσως φταίω την προσευχή μου πια δεν λέω Καταρρέω μα την αλήθεια σου φωνάζω Ταράζω τη χαμένη μου ψυχή και δεν αλλάζω Εκφράζω ό΄τι νιώθει η καρδιά Τι κι αν είναι άδικο να χάνεται σε μια βραδιά Αναρωτιέμαι τι θα μείνει κι έτσι κλείνει Το κεφάλαιο που λέγεται ζωή Ποιος θα με κρίνει αυτός που δίνει Γιατί πάντα να΄μαι εγώ σε παρακαλώ Λίγη αγάπη σου ζητώ και μα το Θεό Με την ελπίδω τώρα ζω όταν φύγω μακριά Εύκολα να μη ξεχαστώ Θα ορκιστώ σε ότι έχω ιερό πως σ΄αγαπώ Από τους δυό μας πιο πολύ πονάω εγώ Τον εαυτό μου όμως θέλω πια να βρώ Θα ορκιστώ πως φταίει μόνο ο καιρός μας ο πολύς Κι αν θες να είμαστε κι οι δυό ειλικρινείς Ο κύκλος έκλεισε και μη μελαγχολείς Ναι,ναι,ναι Απειρες οι ερωτήσεις ψάχνω για απαντήσεις Σαν το σταυρόλεξο που χάθηκαν οι λύσεις Βαδίζω σ΄ενα απέραντο σκοτάδι Τα κλάματα με πιάνουν καθώς έρχεται το βράδυ Έτσι εύκολα πικραίνομαι με λίγες λέξεις Τον καθρέφτη μου ρωτώ πόσο πια θ΄αντέξεις Αναμνήσεις μου καλές γιατί χαθήκατε στο χρόνο Κι όσο μεγαλώνω αντιμέτωπος στο πόνο Δεν τον αντέχω φύγε μακριά μου Ό΄τι με πληγώνει γίνεται σκιά μου Που΄ναι τα χρόνια τα δικά μου σε ρωτώ Όταν αθώα πια κι εγώ μπορούσα να χαμογελώ Φοβάμαι πως τα όνειρα μου δεν θα ξαναδώ Τρομάζω πως τους στίχους μου δεν θα σου ξαναπώ Κοιτώ ψηλά και σηκώνω το κεφάλι Μα χαμηλά ξαναβρίσκομαι και πάλι Θα ορκιστώ σε ότι έχω ιερό πως σ΄αγαπώ Από τους δυό μας πιο πολύ πονάω εγώ Τον εαυτό μου όμως θέλω πια να βρώ Θα ορκιστώ πως φταίει μόνο ο καιρός μας ο πολύς Κι αν θες να είμαστε κι οι δυό ειλικρινείς Ο κύκλος έκλεισε και μη μελαγχολείς Νιώθω αιχμάλωτη τόσο ευάλωτη Με βλέμα στο πουθενά Ψάχνω την άκρη μου ίσως αγάπη μου Ίσως γυρίσω ξανά Θα ορκιστώ σε ότι έχω ιερό πως σ΄αγαπώ Από τους δυό μας πιο πολύ πονάω εγώ Τον εαυτό μου όμως θέλω πια να βρώ Θα ορκιστώ πως φταίει μόνο ο καιρός μας ο πολύς Κι αν θες να είμαστε κι οι δυό ειλικρινείς Ο κύκλος έκλεισε και μη μελαγχολείς