Karartma Geceleri

Lyrics

[Verse 1: Ceza] Hayat; toz pembe, kimine göre, yaşamak boşuna Gitmese de hoşuna yaşamak zorunda Kader, örmüş ağlarını daha yolun başında Taşı aşı bana taşı bağrına basana Sevgiden uzak duygular düğümlenince Sevginin bittiği yerde avunmak imkansız olur Sokaklar, gerçeklerin albümü Her günü beyaz bir sayfa yazılmayı bekleyen Gördüklerim her zaman siyah tonunda Sefalet içinde yaşayanlar ve onları ezip geçenler Yaşı daha beş, dilenir, yeri belli değil Kimi hasta lösemi, kimi pençesinde daha beterin El arabalarıyla seyyar satıcılar Yağmurun altında sabaha kadar Kıt kanaat evine bir lokma ekmek götürmek için mücadele etmekte Kimisinin sıcak yatağı bir parkın ücra köşesinde Islak ve çürük tahta bankı Okunmuş gazeteler battaniyesi Belki tek dostu şarap, ama onun hali harap [Nakarat: Ceza] Gece bile örtemez sokakların derdini Çeken bilir ancak karanlık sokak geceleri Günü, dünü tutmasa da yaşamak zorundadır Karanlık soğuk ve yalnız karartma geceleri [Verse 2: Silahsız Kuvvet] Kapat gözlerini, düşün sokakları Binlerce insan yürüyor ve bakıyor etrafına Sen ve ben, yabancı dünyalarda yaşayan kardeşleriz Selam yok, burada yalnız gözler konuşur Yürürsün, kaldırımlar üzerinde binlerce yabancı Kim olduğunu sorarsın kendine Burada işim ne? Birdenbire iki minik yaklaşır yanına Düşünürsün, "Ne insanlar var bu koca dünyada?" diye Düşüne düşüne yoluna devam edersin ve O anda köşe başında oturan bir ana Elinde yavrusuyla oturmuş soğuk taşlara Gözleri kapalı, yavrucak kendi dünyasında İnsan sesleri yükselir caddelerden ve Sen sessiz adımlarla onlarla birlikte yürüyen beden Bedenine güç veren hayat Barınak olmuş sana bana sonsuz tabiat [Nakarat: Ceza] Gece bile örtemez sokakların derdini Çeken bilir ancak karanlık sokak geceleri Günü, dünü tutmasa da yaşamak zorundadır Karanlık soğuk ve yalnız karartma geceleri [Scratches] "Know what I mean?"