Οι Στίχοι μας Ποτέ δεν Σταματάνε (Oi Stihoi Mas Pote De Stamatane)

Lyrics

[Intro: Artemis] Να-να-να-να-να-να-να [Chorus: Artemis] Να, ναι, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναί, 'μαι! Να, ναι, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Να, ναί, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι 'μαι! Ναι, 'μαι! Να 'μαι! Και οι στίχοι μου ποτέ δε σταματάνε [Verse 1: Artemis & Efthimis] Χρόνια τώρα, στίχοι πληθώρα, κολλάσια χώρα (;) Δε μου ανακόπτεις τη φόρα ούτε με κόλπα της Camorra Ώρα τη φάση να θάλλει και πάλι σαν τον ιβίσκο Με το που θέτω σε κυκλοφορία νέο δίσκο Με τον ζήλο στο στήθος και με το ήθος στο ύφος Και με τον ήχο σ' όλο των χρωμοσωμάτων το μήκος Έχω τον στίχο στο χείλος Παίζω κιθάρες και keyboards Φέρω τον μύθο στο ύβος και δίχως άλλο το πλήθος Κι όπως ο Αίας παίζει πεσσούς με τον Αχιλλέα Σ' έναν αμφορέα φιλοτεχνημένο από τον Εξηκία Έτσι παίζω με κάθε ομοιοκαταληξία Ράπερς αντιδρούν και παθαίνουν ηλεκτροπληξία Θέλει τέχνη και λέγειν αν θέλεις λόγια να λέγεις Αν θέλεις λέξεις να πλέξεις Κι από την άλλη να έχεις χέρι στο μείκτη Στις μείξεις, να βρεις beats για να ρίξεις Να δείξεις skills για ν' αξίζει να συγκριθείς, δε νομίζεις; Πολλοί ρωτάνε πώς διάγω, λοιπόν, διάγω ευ Κι ας μην με παίζουν στα FM και στα UHF Το στυλ μου παραμένει ελεύθερο Τέλος του πρώτου μέρους, πάμε για το δεύτερο! Και... [Chorus: Artemis] Να, ναι, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Νά, ναί, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Να, ναι, 'μαι, ναι! Νά, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Να, ναί, 'μαι, ναι! Νά, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι 'μαι! Ναι, 'μαι! Να 'μαι! Και οι στίχοι μου ποτέ δε σταματάνε [Chorus 2: Efthimis] Δεν τελειώνουν οι ρίμες Και δεν τελειώνουν οι ρίμες Κι ας μεταφέρουν ευθύνες Κι ας τις βαραίνουν οι μνήμες Δεν τελειώνουν οι στίχοι Και δεν τελειώνουν οι στίχοι Ψάχνουνε μέσα στα πλήθη Κάποιον να βγαίνει από τη λήθη [Verse 2: Artemis & Efthimis] Είναι το ραπ φαινόμενο, μαινόμενο Με το μικρόφωνο φλεγόμενο Το στυλ το μη αναμενόμενο Με κάθε μου λεγόμενο ανοίγω νεο μέτωπο και νέο πόλεμο Το κάθε χτύπημά μου επώδυνο Με παλλόμενο λόγο και με δονούμενο νου Επανακινούμε το μένος από το μέλος ωθούμενο Φέρνω στίχο τρεχούμενο, στυλ χωρίς προηγούμενο Μένω νούμερο ένα, μένεις άπλα ένα νούμερο Ομοιοτέλευτο, στ' ομοιοτέλευτο Ρηγνύω κέλευθο, μετά την κέλευθο MCs χάνουνε τον έλεγχο Κρύβονται όπως ο Ευρυσθεύς όταν είδε τον Κέρβερο Εν καιρώ, μην αναμέινεις περιμένεις κάτι έταιρο Και θέλω τόσο να δώσω σ' όλο τον κόσμο καμπόσο Από τον πόθο που νιώθω σαν να 'χω κόμπο στον κόρφο Κι από την νόσο που τόσο καιρό νοσώ ν' αναρρώσω Αυτό που ζω κι αναγιγνώσκω, ποθώ να το μεταδώσω Γι' αυτό μοιραία πρέπει να σηκώσεις την κεραία Είναι η παρέα που διατηρεί τη φάση ακεραία Κι αφού η γραμμή πηγαίνει πίσω μέχρι τον Ορφέα Τιμής ένεκεν, γυρίζω από τα νέα στα αρχαία [Bridge: Artemis] Έπου θεώ, όρκω μή χρώ Τέχνη χρώ, επί ρώμη μή καυχώ Βίας μή έχου, ευτυχίαν εύχου \` Κακίας απέχου, παιδείας άντέχου Και... [Chorus: Artemis] Να, ναι, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναί, 'μαι! Να, ναι, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Να, ναί, 'μαι, ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι ναι! Να, ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι, 'μαι! Ναι 'μαι! Ναι, 'μαι! Να 'μαι! Και οι στίχοι μου ποτέ δε σταματάνε [Chorus 2: Efthimis] Δεν τελειώνουν οι ρίμες Και δεν τελειώνουν οι ρίμες Κι ας μεταφέρουν ευθύνες Κι ας τις βαραίνουν οι μνήμες Δεν τελειώνουν οι στίχοι Και δεν τελειώνουν οι στίχοι Ψάχνουνε μέσα στα πλήθη Κάποιον να βγαίνει από τη λήθη [Bridge: Efthimis] Κι όταν λέω «Χέρια ψηλά», τα χέρια ψηλά! Κι όταν λέω «Χέρια ψηλά», τα χέρια ψηλά! Κι όταν λέω «Χέρια ψηλά», τα χέρια ψηλά! Κι όταν λέω «Χέρια ψηλά», τα χέρια ψηλά! Κι όταν λέω «Χέρια ψηλά»- Γιατί το κάνεις; [Verse 3: Artemis & Efthimis] Το 'χα πει και δέκα χρόνια πριν το πει ο Χατζηγιάννης Δεν τραγουδώ άμπρα κατάμπρα σαν την Μαριάντα Κάνω πάταγο σαν Παλαιστίνιος στην ιντιφάντα Το ποσοστό είναι γνωστό, στο ξαναείπα Στο δίνω εκατό τοις εκατό όπως το θέλει κι η Χρύσπα Ρίμα και δείγμα και βγαίνει μείγμα δυναμίτης Πιο πολύ απ' ό,τι θα 'θελε να γίνει ο Τσαλίκης Γι' αυτό να πάτε να μάθετε να μιλάτε Και να 'ρθετε να πουλάτε πώς τα 'χατε, τ' αγαπάτε Όσο κι αν το κουνάτε δεν βαραίνει Τ' ανάλαφρο τσιφτετέλι, μένει αδιάφορο, μένει αδιάφορο, σαν την Έλλη [Outro: Artemis] Και αφού οι Hip-Hop καδένες είναι μπλεγμένες με γαρδένιες Και έχουν αλλάξει οι συνισταμένες Αφιερωμένο αυτό το τραγούδι πείτε σε 'κείνο Όχι από Πλούταρχο, αλλά από Άρτεμη κι Εύθυμη Και...