Pencere

Lyrics

["Pencere" için şarkı sözleri] [Giriş] Pencere [Konuşma] İki gündür karşı apartmandaki kadının intihar etmesini bekliyorum, belki de etmez Ne düşündüğünü bilmiyorum onun, gizli kapaklı bir amacı olabilir İki gün oldu tam Bi' pencere bitince öbürküne geçiyorum Pencere önlerinde durmaktan bi' vazgeçsem kurtuluca'm Bütün pencereleri dolaşıyorum Kadın da o yüksek terasta çabuk, kaygın adımlarla yürüyor Terasın tehlikeli uçlarına gidiyo' Duvara çıkıp ipleri çamaşırları geriyo', gene de güvenim yok Benim kendisini "Penceremden gözetlediğimi bildiği için bu oyuna mahsus kalktı" diye geçiriyorum kafamdan Sık sık yarı belinden tramvay caddesine sarkıp aşağıya bakıyo' İki kez ard arda "Hayır" gibisine başını geri sallıyo' Bundan "Onun ölmek istemediği" anlamını çıkarıyorum, gene de kesin değil Yıllardır umutlanmadım Yeni bi' ana defterime başlarmışçasına ara sıra başımı kaldırıp kadına bakıyorum O da bana bakıyo', içimden geçenleri okuyo', bu yüzden garip bana Çok kaygılı, ikimiz de iyi değiliz Kendini kaldırıp atmak için ufak bi' eşaretçik bekliyo' benden Benim elimden çıkmış bir insanmışçasına istediklerimi yapıyo' Buna karşılık onun ölümünü göriyim istiyo' Oysa kırmızı güllü perdemin altında hiçbi' şey yönetemiyorum İçimden kadının işine karışmak gelmiyo' Önlemek, kurtarmak istemiyorum Ne görebilirsem, ne alabilirsem yaşamından yetiniyorum bundan Beni görmemesi için perdemin ortasına küçücük bi' delik açıp onu gözetliyorum Ayağının biri baştan başa beyaz sargılı Sargının birden al bi' renge gireceğini düşünüyorum Cesedinin pat diye travmay caddesine düştüğünü Bütün caddeyi kaplayıp açtığını, gelen geçeni durdurttuğunu Sihirli bir iki saniyede cesedin kutsallaşıp büyüdüğünü Her şeyin değişip bittiği mutlu bi' sona bağlandığını düşünüyorum O da aynı şeyleri düşünüyor, tramvay caddesine bakıp gülümsüyo' Bu gülümseme, ağzının çevresinde yumuşayıp dağılıyo' İçine çevrik bir gülümsemenin bu denli büyüyebileceğini görüyorum ilk kez İnsanın kendi ölümünü düşündüğü zaman böyle gülebileceğini Kadının da yerde uzanıp yatan kendi ölüsüne sevgi gösterdiğinini kuruyorum Kendisini terastan ya da pencereden aşağıya atmasında hiçbi' sakınca görmüyorum Tam tersine, bu bana gerçek bi' davranışmış gibi geliyo' Birazdan başını, kolunu koparıp dostlarına "Bilemediniz, bakın, neyim ben" diyecek Saklı kapalı yerlerini açarak başına toplanıp kendisini izleyenlere Yüz, el, diz parçalarını kösnüyle titretecek can çekişirken Bu anlamda bi' açıklamaya koşacak herkes Bi'kaç dakika dayanabilecekler, unutamayacaklar bir daha Tramvay caddesinden bomboş geçip giden otobüslere başka bi' gözle bakıyorum Bomboş geçip gidiyorlar, "Boşken dolaşmalarının bir nedeni olmalı" diye kurmaya başlıyorum Onların önüne tanıdıklarımı çıkarıp koyuyorum bir bir Hiç tanımadığım bir adamı itiyorum otobüsün önüne Ayak bileklerine kadar inen siyah paltosuyla bi' sağa bi' sola bakıyo' Boyu uzayıp kısalıyo', sonra berberden yeni çıkmış koyun başlı bir kadını Keçi, inek, tilki başlı bir sürü insanı itiyorum otobüslerin önüne Hepsi de şaşırıyorlar, yapmacıklaşıyo'lar Düşünmemişler böyle bir son kendilerine besbelli, binlerce ayak olup kaçıyorlar Kedi ayakları, tavşan ayakları, horoz ayakları, kendi ayaklarım Beyaz sargılı bir bacak görüyorum sonunda, dizine dek kapalı Sargıların açılıp çözülüvereceğini, altından bunca aradığım bir gerçeği göstereceğinden kuşkulanıyorum İyileşmemiş bi' yaradaki titrek pembe etler, birleşmemiş kemikler bütünlüğümü sarsıyo' Kendi vücudumun her parçasında kemiklerimin ayrı ayrı gelip bana dayandıklarını Ve sağlam bir düzen kurduklarını düşünüyorum Kadın bu bacakla terasın duvarına çıkıp yürümeye başlıyor Adımlarını attığı noktadan duvarın bitimine dek olan yol epeyce uzun görünüyo' bana Bir şeyin olup bitmesinden önce hep böyle uzadığını, yavaşladığını düşünüyorum Birini kaldırıyo' ayağının Bi' taş düşecek aşağıya, kadınla ilgisi yok Önemsiz bir iş yaparmış gibi atacak kadın kendini aşağıya Tek ayağının üstünde sallanıyo'