Emek

Lyrics

[Nakarat: Savaş Tancuay] Bulunmuş emeğim kapalı bir yerde yoğrulmuş gark olmuş bin derde Sevgisiz susamış aç kalmış günlerce saklamış her şeyi yüreğinde bir yerde [Verse 1: Savaş Tancuay] Tavladığım her mazbutta bana karşı bi dikleniş tutarsız hareketlere hiddetim tutarlı Entelektüel cahilliklere benim sözlerim fularlı anlatabiliyor muyum Ilımlı mevsim gibi duyarlılıktan ibaretti serzenişli ömrüm anlayabiliyor musun Hayır hiç sanmıyorum Önünü göremediğinden dolayı her çıkında yoluma seni banlıyorum Sus kelimeni söylemedеn mimiğini tartıyorum Ve hayatta hiçbir numaran olmadığından dolayı sürekli yanlıyosun Bunun büyük bir acizlik olduğunu sanmıyosun anlıyorum Bunun için ne yapılabilir diyеmiyorum, sizin için ne yapılabilir bilemiyorum Fikrimin tutunacak gücü kalmadı ama ondan bir türlü vazgeçiyorum Olur olmaz şeylere takma kafa diyorum oğlum kendine yapma ama Birazcık hayat kazığı çaktı sana çaktı acısında düştü zihin Henüz hiç emin olamadım daha dilime dolamadım Mutluluk üzerine şiir yazamadı st Kazamadığı toprağı gömemedi kötülüğü bundan bezdi Bi duruş üzerine kurgu ve onun üzerine sorgu bu sonuç bendimi yordu Neylesin huzur seni dedi malum kalleşler hep seni sordu [Nakarat: Savaş Tancuay] Bulunmuş emeğim kapalı bir yerde yoğrulmuş gark olmuş bin derde Sevgisiz susamış aç kalmış günlerce saklamış her şeyi yüreğinde bir yerde [Verse 2: Laedri] Delirdim yine bir şekilde kaosa komşu kafamdaki fikirler Çıkamam içimden büyüyor benimle içimde bir dünya saklı ve kimim ben Kayacak elinden ne kadar sarılsan, hayat acı tecrübe bir nevi okul bak Ama çok okunmaz e tabi fazlası dile kolay gerekiyor bazen dokunmak Kelime kelime kimisi dünü, kimisi bugünü, çoğunu kinime göre yazarak okuyorum Kurulurum hep yeni bir sayfada, ah yine bu gaybana başı alıp nerelere taşıyorum Karışıyor gün mü? gece mi? dahası neresi burası nasıl oluyor da alışıyor Ruhum beni bir duy son nefesi veriyor gibiyim hadi bana bir ışık tut Bu belirsizlik derin sessiz, zehir zıkkım yine suratım ekşi Neşeme ket vurmam nereden esti, neyse nereden esiyorsa pek bir sertmiş Yasamak hayalleri ötelemekmiş peki er ya da geç bize fark eder mi Sanki dersin ereceğiz insan hep bir karalama tahtası gel çizelim eskiz Durumlar üzer ama kararttım gözü yeni planlar çiziyorum geleceğe dönük Geleceğim kendime iyice bir delireyim öncesi benim sonu kaderin bileceği isler Değişiyor bak yine yönelişler, araya dur ama yine bu kez içten Hazine karanlık ve derinde bu bedel ister [Nakarat: Savaş Tancuay] Bulunmuş emeğim kapalı bir yerde yoğrulmuş gark olmuş bin derde Sevgisiz susamış aç kalmış günlerce saklamış her şeyi yüreğinde bir yerde